บทความพิเศษ

กรณีศึกษาครอบครัวของนางฝา : คนเผ่าซาไกหรือมานิในอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง ในที่สุด เราก็ได้ศึกษาคนซาไกหรือคนมานิเสียที เป็นคำร้องที่มาจาก ศ.ดร.สุวิไล แห่ง สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งงานนี้ อ.ไหม กิติวรญา รัตนมณี อาสาเป็นเจ้าของงาน และคุณหมอนิรันดร์ พิทักษ์วัชระ กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ก็รับแล้วที่จะเข้ามาเป็นพื้นที่การผลักดันงานด้านกฎหมายและนโยบาย กระบวนการศึกษาเพื่อจัดการสถานะและสิทธิของมนุษย์ที่เรียกว่า “ซาไกหรือมานิ” จึงเริ่มต้นสำหรับเรานักกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล

กรณีศึกษานางสาวนาลิสา ทรอย : สิทธิในสัญชาติไทยของบุตรที่เกิดนอกประเทศไทยก่อนวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๕ ของหญิงไทยและชายต่างด้าว แม้ว่า นางนาลิสาจะไม่ได้สัญชาติไทยจากมารดาในขณะที่เกิดตามมาตรา ๗ (๒) แห่ง พ.ร.บ.สัญชาติ พ.ศ.๒๕๐๘ ฉบับดั้งเดิม ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีผลในขณะที่นางนาลิสาเกิด แต่โดยกฎหมายที่ปฏิรูปใหม่ที่มีผลตั้งแต่วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๕ เป็นต้นมา นางนาลิสาจึงได้สัญชาติไทยโดยหลักสืบสายโลหิตจากมารดาโดยผลของกฎหมายของฝ่ายนิติบัญญัติ จึงไม่จำเป็นต้องร้องขอสัญชาติไทยแต่อย่างใด

คำนำหนังสือคู่มือการจดทะเบียนการเกิดของ อ.ด๋าวและอ.วีนัส : เมื่อเอ็นจีโอและจีโอฝันที่จะพัฒนา “สูตรสำเร็จ” เพื่อจัดการปัญหาความไร้รัฐไร้สัญชาติอย่างยั่งยืนให้แก่เด็กที่มีจุดเกาะเกี่ยวไทย ผู้เขียนคำนำมีความดีใจอย่างเหลือล้นเมื่อทราบว่า อ.ด๋าว-ดรุณี ไพศาลพาณิชย์กุล มาจับมือกับ อ.วีนัส สีสุข เพื่อเขียนคู่มือการจดทะเบียนการเกิดด้วยกัน ทั้งนี้ เพราะการจับมือของคนทั้งสอง ก็คือ การจับมือระหว่างคนทำงานด้านวิชาการที่มีภารกิจที่ตรงกันข้าม  คนหนึ่งเป็นเอ็นจีโอ แต่อีกคนเป็นจีโอ ซึ่งโดยปกติ อาจจะมีขั้นตอนการทำงานที่ประจันหน้ากันด้วยซ้ำไป  เราคงเข้าใจได้ดีว่า งานเอ็นจีโอ หรือ Non – Governmental Organization นั้นเป็นงานของคนที่คิดนอกกรอบ และความที่ไม่อยู่ในระบบราชการ ประชาชนที่เดือดร้อนก็จะไปใช้เอ็นจีโอเป็นตัวแทนในการต่อสู้กับภาคราชการ จึงเป็นสาเหตุที่เราเห็นการเผชิญหน้าระหว่างภาคประชาชนและภาคราชการ และหลายครั้งที่ทั้งสองฝ่ายขัดแย้งทางความคิดจนลืมไปว่า เป้าหมายของทั้งสองฝ่ายเป็นเรื่องเดียวกัน ก็คือ ขจัดปัญหาความเดือดร้อนของประชาชน ผู้เขียนพบว่า ในหลายสถานการณ์ที่ฝ่ายที่ขัดแย้งกันอยู่ตระหนักในเป้าหมายเดียวกัน ความขัดแย้งก็จะเปลี่ยนมาเป็นความร่วมมือกันที่จะสร้างสรรค์วิธีการที่ดีที่สุดสำหรับประชาชน

กรณีศึกษานางสาวอรนลิน ปานาที : จากคนต่างด้าวที่เกิดในประเทศไทยจากบิดาตามข้อเท็จจริงสัญชาติไทย สู่คนสัญชาติไทยโดยหลักดินแดนตั้งแต่วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๕ และคนสัญชาติไทยโดยหลักสืบสายโลหิตจากบิดาตั้งแต่วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๑ ผู้เขียนนำเรื่องของคุณอรนลินมาเขียนเป็นบทความทางวิชาการ ทั้งนี้ มีความตั้งใจ ๓ ประการ กล่าวคือ (๑) ผู้เขียนอยากให้เจ้าของปัญหาได้ศึกษาแนวคิดในการจัดการปัญหาที่เขียนในบทความทางวิชาการเพื่อที่จะเรียนรู้ที่จะจัดการปัญหาด้วยตัวเอง (๒) ผู้เขียนมีความหวังว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐหรือองค์การพัฒนาเอกชนที่อาจช่วยเหลือเจ้าของปัญหาได้อาจศึกษาแนวคิดในการจัดการปัญหาจากบทความนี้ได้ และ (๓) ผู้เขียนอยากให้บทความนี้เป็นบทเรียนให้นักศึกษาที่ไม่ควรรับรู้ในความทุกข์ยากของมนุษย์ผู้ไร้สัญชาติได้มีโอกาสเรียนรู้จากเรื่องจริงของมนุษย์ผู้ทุกข์ยากบนแผ่นดินไทยบ้าง

บันทึกถึง ..ก้าวเล็กๆ ของพวกเราเพื่อหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าของคนไร้สัญชาติ ก้าวต่อไป ..งานต่อไป สำหรับงานด้านวิชาการ สิทธิขั้นพื้นฐานของคนไร้รัฐไร้สัญชาติ หรือคนที่มีปัญหาสถานะ ยังคงมีคำถามเดิมๆ ที่ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน รวมถึงคำถามใหม่ๆ การไม่สามารถเข้าถึงและใช้สิทธิในหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าเป็นเพียงประเด็นหนึ่งของการเข้าถึงและใช้สิทธิในหลักประกันหรือสวัสดิการพื้นฐานของราษฎรในประเทศไทยเท่านั้น ยังมีหลักประกันพื้นฐานหรือสวัสดิการพื้นฐานด้านอื่นๆ ที่ยังคงขาดความเข้าใจ ความชัดเจนในสังคมไทยเช่นกัน อาทิ กรณีที่ธุรกิจประกันภัย/ ประกันชีวิตที่ยังคงดำเนินการในลักษณะของการเลือกปฏิบัติในการให้บริการระหว่างราษฎรที่เป็นคนสัญชาติไทยกับราษฎรที่เป็นคนต่างด้าว ฯลฯ ซึ่งสาเหตุอาจเป็นไปได้ว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่ทราบหลักกฎหมายดังกล่าว หรือ ทราบถึงหลักกฎหมายแต่ด้วยทัศนคติในทางลบต่อราษฎรต่างด้าวของเจ้าหน้าที่ ฯลฯ

กรณีศึกษาเด็กชายพล : จุดเกาะเกี่ยวระหว่างรัฐและบุตรที่เกิดในประเทศไทยจากหญิงแรงงานเข้าเมืองผิดกฎหมายจากประเทศพม่าที่ขึ้นทะเบียนแรงงานอย่างถูกกฎหมาย โดยสรุปในส่วนที่เกี่ยวกับจุดเกาะเกี่ยวระหว่างรัฐและเด็กชายพล เราจึงอาจยืนยันได้ว่า  มีเพียง ๒ ประเทศ กล่าวคือ ประเทศไทยและประเทศพม่าที่มีจุดเกาะเกี่ยวกับเด็กชายพล อันทำให้สถานะบุคคลของบุคคลธรรมดาดังเด็กชายพลมีลักษณะระหว่างประเทศ และตกอยู่ภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ แต่อย่างไรก็ตาม จุดเกาะเกี่ยวที่แต่ละรัฐมีกับเด็กชายพลมีคุณภาพที่แตกต่างกัน

กรณีศึกษานายแอคเว่ : ปัญหาการเลือกกฎหมายเพื่อกำหนดความสามารถของบุคคลธรรมดา นายแอคเว่เกิดในประเทศฝรั่งเศสใน พ.ศ.๒๕๑๒ จากนายจองและนางแมรี่คนสัญชาติฝรั่งเศส เขาได้เดินทางเข้ามาประกอบธุรกิจในประเทศลาวตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๔๔ นายแอคเว่ได้สมรสตามกฎหมายกับนางสกุณาซึ่งมีสัญชาติไทยใน พ.ศ.๒๕๔๕ และบุคคลทั้งสองไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ตั้งแต่สมรส จนถึงปัจจุบัน โดยหลักกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล ถามว่า จะต้องใช้กฎหมายของประเทศใดบ้างในการกำหนดความสามารถในการทำนิติกรรมของนายแอคเว่ ? เพราะเหตุใด ?

กรณีศึกษานายจิตร : สิทธิถือครองที่ดินในประเทศไทยของคนต่างด้าว สิ่งที่จะต้องทำสำหรับจิตรเพื่อที่จะสามารถถือครองที่ดินในประเทศไทย ก็คือ นายจิตรจะต้องไปร้องขอลงรายการสัญชาติไทยต่อนายทะเบียนในท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนา ซึ่งมาตรา ๒๓ วรรคคสอง  แห่ง พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๕๑ กำหนดให้นายทะเบียนราษฎรต้องบันทึกรายการสถานะบุคคลของนายจิตรในทะเบียนบ้านคนอยู่ถาวร และเปลี่ยนเลขประจำตัวประชาชนให้แก่นายจิตร หากนายจิตรพิสูจน์ตนได้ว่า ตนเป็นบุคคลเป้าหมายของมาตรา ๒๓ แห่ง พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๕๑  แม้ว่า การลงรายการสัญชาติไทยตามกฎหมายทะเบียนราษฎรจะเกิดเมื่อใดก็ตาม สิทธิในสัญชาติไทยของนายจิตรก็จะมีผลนับแต่วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๑ เป็นต้นมา

เสวนาวิชาการ

รวมงานเขียนเกี่ยวกับคนไทยพลัดถิ่น หลายวันก่อน ครูหยุยโทรมาบอกว่า ให้รับทำงานเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติ และต่อมา เจ้าหน้าที่กระทรวงพัฒนาความมั่นคงของมนุษย์ฯ ก็โทรมาประสานงานการตั้งคณะทำงานที่มีชื่อว่า “คณะทำงานพัฒนาคุณภาพชีวิตและกลุ่มเป้าหมายเฉพาะด้านคนไร้สัญชาติ กลุ่มชาติพันธ์ คนไทยพลัดถิ่น” ดังนั้น การรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติจึงต้องทำกันอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้มวลมิตรใหม่ที่เข้ามาร่วมศึกษาได้เริ่มต้นนับหนึ่ง หรือเราเองที่ศึกษามานานแล้ว ได้มีโอกาสที่จะพัฒนาองค์ความรู้ของเราให้ทันสมัยและเหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน

กรณีนายบ๊อบบี้ สุทธิบุตร : กรณีศึกษาคนไร้รัฐเพราะตกหล่นจากทะเบียนราษฎรของรัฐทุกรัฐบนโลกทั้งที่มีสัญชาติไทยโดยหลักสืบสายโลหิตจากมารดา ด้วยวิธีคิดแบบผู้ใหญ่  ในปี ๒๕๔๐ เริ่มศึกษาวิธีที่แก้ไขสถานะภาพของตัวเองอยู่หลายอย่าง  เช่น ไปติดต่อที่อำเภอ ภาษีเจริญ ที่เขตอาศัยอยู่  ไปที่กระทรวง  ไปสถานทูตอเมริกา  ไปกองทะเบียนราษฎร์ ไปปรึกษาสภาทนายความ  แต่ผมไปเองโดยที่ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนให้ความช่วยเหลือ  ทางบ้านที่ดำเนินสะดวก  พยายามติดต่อเขต เพื่อแอบลักไก่  หรืออัดเข้าสำเนาทะเบียนบ้าน  แต่ไม่สำเร็จ เพราะไม่สำเร็จเพราะมีชื่อเป็นฝรั่ง  ทำยาก  ถ้ามีชื่อเป็นคนไทย  ก็คงได้ไปแล้ว เคยมีคนพยายามติดต่อ ยื่นข้อเสนอโดยใช้วิธีสวมรอย  บุคคลอื่น  เป็น บุคคลสาบสูญ  หรือคนที่ตายแล้วไม่ได้แจ้งมรณะเป็นจำนวนหลักหมื่นบาท  แต่ก็ไม่กล้า  กลัวโดนหลอก  และผลที่ตามมาจนแล้วจนรอด  ก็ไม่สำเร็จ

กรณีครอบครัวอภิสกุลไพศาล : คนไร้สัญชาติแห่งอำเภอแม่จัน เชียงราย อ.แหววจำ "ระยอง" ได้เสมอ วันที่ไปถึงแม่ฟ้าหลวงในวันหนึ่งของ ปี พ.ศ.๒๕๔๒ ระยองเอาหนังสือร้องเรียนมาส่งให้ อ.แหววดูแล้ว ก็ไม่เห็นว่า มันจะยุ่งยากอะไร ก็บอกวิธีการแก้ไขไปแล้ว แต่วันนี้ เป็นวันในปี พ.ศ.๒๕๔๙ ระยองก็ยังทุกข์เหมือนเดิม แถมน้องแพร บุตรสาวของระยองก็เกือบจะตกเป็นเด็กไร้รัฐ หาก อ.แหววช่วยไม่ทัน  ดังนั้น ปีนี้ คงต้องทำเรื่องของครอบครัวอภิสกุลไพศาลให้จบเสียที ก็อยากรู้เหมือนกันว่า กฎหมายจะมีความศักดิ์สิทธิ์เพียงใด ? อ.แหววมีความเชื่อในกฎหมาย และเชื่อว่า อ.ด๋าว ลูกศิษย์ของ อ.แหวว ก็จะสามารถใช้กฎหมายเยียวยาความเสียหายของครอบครัวอภิสกุลไพศาลได้ ก็หวังว่า อำเภอแม่จันและจังหวัดเชียงรายจะมีความรักในมนุษย์เช่นกัน การจะปล่อยให้คน ๑๓ คนทุกข์มา ๑๐ กว่าปีแล้ว คงเป็นบาปกรรมอย่างยิ่ง ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยดลบันดาลใจให้ครอบครัวอภิสกุลไพศาลพ้นความทุกข์จากเหตุที่ไร้สัญชาตินี้เสียที

กรณีน้องแวว สุขนวน : คนไร้สัญชาติแห่งเพชรบูรณ์ เราฟังเรื่องราวของ “แวว สุขนวน” ก่อนที่จะได้เจอตัวจริง ในวันที่เราไปเยี่ยมหมันขาว พ่อของแวว พาแววมาจากนาสะอุ้ง เพราะรู้ว่า อาจารย์แหววอยากเห็นแวว แววเป็นเด็กหญิงตัวอ้วนกลม ท่าทางเป็นสุข คงไม่ทราบว่า ตนเองประสบความไร้สถานะทางทะเบียนราษฎร  ก็คือ .เป็นคนไร้รัฐนั่นเอง โดยกฎหมายสัญชาติ แววเป็นคนสัญชาติไทยโดยการเกิด ไม่ต้องรอให้ใครมาให้สัญชาติไทย เพราะเกิดในขณะที่บิดาและมารดาถือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว  เป็นเรื่องแปลก แต่จริง เพราะแต่ตั้งแต่แววเกิดจนถึงปี พ.ศ.๒๕๔๙ นี้ แววก็ยังไม่เคยได้ใช้สิทธิในสัญชาติไทยเลย เพราะไม่มีการเพิ่มชื่อของแววใน ท.ร.๑๔ อำเภอรอที่จะให้กระบวนการแปลงสัญชาติเป็นไทยของบิดามารดาเสร็จสิ้นเสียก่อน จึงจะเพิ่มชื่อแววใน ท.ร.๑๔ ของบิดามารดา  วันนี้ ฟังว่า ลุงเสริฐ บิดาของแววได้รับอนุญาตให้แปลงสัญชาติเป็นไทยแล้ว อำเภอจึงยอมเพิ่มชื่อแววในสถานะของคนสัญชาติไทยในทะเบียนราษฎรแล้วล่ะ ท.ร.๑๔ ไง   ดีใจมากที่ได้ยินข่าวดี ของแววและบิดา ..แต่หนักใจที่ตระหนักว่า กฎหมายจะมีผล ก็ต่อเมื่อมีนโยบาย...ใครช่วยบอกข้าพเจ้าทีว่า ประเทศไทยเป็นนิติรัฐไหมนะ.?..

กรณีน้องออย สุพัตรา ซอหริ่ง : คนไร้สัญชาติแห่งอำเภอแม่อาย สุดา ซอหริ่ง มารดาของน้องออยเป็นหนึ่งใน ๑๒๔๓ คนที่ได้รับความคุ้มครองจากคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๘ เธอจึงได้รับการเพิ่มชื่อใน ทร.๑๔ แต่น้องออยซึ่งเป็บุตรสาวที่เกิดเมื่อวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๗ ณ โรงพยาบาลแม่อาย กลับไม่ได้รับการเพิ่มชื่อใน ทร.๑๔ เช่นเดียวกับมารดา สุดาวนเวียนไปติดต่อกับอำเภอมากกว่า ๑๐ ครั้ง เพราะน้องออยป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับการหายใจ เป็นโรคร้ายแรง สุดามีสุขภาพไม่ดีนักในขณะที่ตั้งท้อง เมื่อน้องออยคลอดมาในขณะที่สุดายังถูกถอนชื่อออกจากทะเบียนราษฎร ทั้งสุดาและน้องออยจึงไม่มีบัตร ๓๐ บาท เมื่อน้องออยป่วย สุดาจึงต้องเป็นหนี้โรงพยาบาลอยู่กว่า ๒ แสนบาท สุดาต้องการต่อสู้เพื่อให้บุตรได้มาซึ่งเลข ๑๓ หลักของคนสัญชาติไทย และมีบัตรทอง หรือบัตร ๓๐ บาท.......อ่านการต่อสู้เพื่อเยียวยาความไร้สัญชาติและความไร้สุขภาวะของน้องออย..........

กรณีเด็กชายวิษณุ ไม่มีนามสกุล : คนไร้รัฐแห่งสมุทรปราการ น้องวิษณุเป็นหลานของป้าสันที ซึ่งเป็นมอญไร้รัฐแห่งจังหวัดทะวาย ประเทศพม่า ป้าสันทีไม่มีชื่อในทะเบียนราษฎรของรัฐพม่า แม้เกิดในประเทศพม่า เมื่อพม่าไม่สงบ ด้วยเหตุที่มีการสู้รบระหว่างชนกลุ่มน้อย ป้าสันทีก็ทำแบบคนมอญในทะวายทำ ก็คือ เดินมาประเทศไทย มาถึงประเทศไทยตั้งแต่ก่อน พ.ศ.๒๕๑๒ ถ้าป้าจะอยู่ตามแนวชายแดน ป้าก็คงได้ถือบัตรสีชมพูของกรมการปกครอง และในวันนี้ ก็คงได้ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว อันหมายความว่า เป็นคนต่างด้าวที่ถูกกฎหมาย แต่เมื่อป้าสันทีไม่ทำเหมือนคนมอญคนอื่น ป้าเลือกที่จะพาครอบครัวเดินทางเข้ามาอาศัยอยู่ที่สมุทรปราการ ครอบครัวของป้าจึงยังไร้เอกสารที่ออกโดยรัฐ วิษณุซึ่งเป็นหลานชายน้อย จึงได้รับผลพวงจากป้าที่มีอยู่ นั่นก็คือ ความเป็นบุคคลที่ไม่มีเอกสารรับรองโดยรัฐ ในวันนี้ รัฐบาลไทยได้สำรวจปัญหาของเด็กในโรงเรียนที่ไม่มีหลักฐานทางทะเบียนราษฎร ฟังว่า น้องวิษณุได้รับการสำรวจแล้ว เราจะใช้กรณีวิษณุเป็น "ตัวนำเรื่อง" ที่จะทำให้สังคมไทยเข้าใจปัญหาของบุญมีผู้เป็นมารดา และสันทีผู้เป็นยาย

เสวนาเรื่องปัญหาการให้สถานะบุคคลที่ชอบด้วยกฎหมายแก่อาจารย์อายุ นามเทพ อาจารย์อายุประสบความไร้รัฐเนื่องจากเป็นบุคคลที่เกิดในประเทศพม่าจากบิดามารดาซึ่งเป็นคนเชื้อชาติกะเหรี่ยงที่เกิดในประเทศพม่า ครอบครัวของอาจารย์อายุอพยพหนีภัยความตายจากพม่าเข้ามาในประเทศไทยตั้งแต่ราว พ.ศ.๒๕๐๒  อาจารย์อายุจึงไม่ได้รับการยอมรับในทะเบียนราษฎรของรัฐพม่าในสถานะของคนสัญชาติพม่า บุคคลทั้งสองจึงตกเป็นคนไร้สัญชาติในประเทศพม่า และอาจารย์อายุก็ไม่เคยได้รับการลงรายการสถานะในทะเบียนราษฎรของรัฐไทยในสถานะของคนสัญชาติพม่า อาจารย์อายุจึงตกเป็นคนไร้สัญชาติในประเทศไทย เช่นกัน ดังนั้น ในที่สุด จึงสรุปได้ว่า อาจารย์อายุจึงไม่มีเอกสารพิสูจน์ทราบตัวบุคคลที่ออกโดยรัฐใดเลย จึงมีสถานะเป็นคนไร้รัฐในประชาคมโลก  อาจารย์ทำประโยชน์ให้แก่วงวิชาการดุริยศิลป์ไทยมานานเกือบสามสิบปี เราจะปล่อยให้อาจารย์เป็น "คนเถื่อน" ต่อไปหรือ ?

ศึกษาเพื่อสังคม

	• โครงการเวทีสาธารณะเพื่อถอดบทเรียน “กรณีน้องหม่อง ทองดี : สถานะของเด็กไร้สัญชาติในโรงเรียนไทย” เมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 กันยายน 2552 เวลา 13.00 – 16.30 น. ณ โรงเรียนบ้านห้วยทราย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
	• การประชุมวิชาการ Monday Meeting ครั้งที่ 7 “ตัวอย่างการลงทุนของเอกชนไทยในกลุ่มประเทศอาเซียน : หัวข้อสถานะทางกฎหมายของนิติบุคคลต่างด้าวที่มีทุนไทยเข้มข้น ศึกษากรณี บริษัท ซี.พี. (ลาว) จำกัด” (Lunch Talk) เมื่อวันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๒
	• การประชุมวิชาการ Monday Meeting ครั้งที่ 3 หัวข้อ "สิทธิในทรัพย์สิน (Right to property) ของคนไร้รัฐไร้สัญชาติ ศึกษากรณีสิทธิทางการเงินและการใช้บริการธนาณัติของคนไร้รัฐไร้สัญชาติ เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๒
	• ๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๘..........สอนวิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลสำหรับหลักสูตรนิติศาสตร์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์
	• ๖ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๔๘......สอนนิติสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างประเทศ : แนวคิดในการจัดการโดยกฎหมายและนโยบายสาธารณะ
	• ๒๘ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๔๘...เริ่มสอนวิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ
	• ๒๑ มีนาคม พ.ศ.๒๕๔๘........เค้าโครงการบรรยาย น.๓๙๖ สิทธิมนุษยชน

กรณีศึกษา

	• กรณีน้องศรีออน ปู่สม : เด็กไร้สัญชาติแห่งอำเภอแม่อายซึ่งป่วยเจี่ยนตาย..กรณีศึกษาสิทธิในสุขภาพดีของมนุษย์ในสังคมไทย
	• กรณีนางสาวศรีนวล เสาร์คำนวล : คนไร้สัญชาติ ซึ่งอ้างว่าเกิดในประเทศไทย แต่ถูกบันทึกในทะเบียนราษฎรไทยว่า เกิดนอกประเทศไทย (ข้อสอบในวิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล หลักสูตรนิติศาสตร์บัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ปีการศึกษา ๒๕๕๑ ภาคที่ ๒)
	• กรณีศึกษาโชบี : โรฮินญาไร้รัฐที่เกิดในประเทศไทย (ข้อสอบในวิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาเขตท่าพระจันทร์ ปีการศึกษา ๒๕๕๒ ภาคที่ ๒ )
	• นางสาวดวงตะวัน : คนสัญชาติไทยซึ่งเกิดในประเทศไทยจากบิดาต่างด้าวและมารดาสัญชาติไทยเมื่อ พ.ศ.๒๕๑๔
	• ครอบครัวแซ่ตั้ง แห่งอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก : คนไร้รัฐที่มีเชื้อสายจีน แต่เกิดในประเทศพม่า (ข้อสอบนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาเขตท่าพระจันทร์ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ ภาคที่ ๑)
	• นางสาวเจน : คนสองสัญชาติในสังคมไทย (ข้อสอบนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาเขตท่าพระจันทร์ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ ภาคที่ ๑)
	• บริษัท Sandy จำกัด : นิติบุคคลตามกฎหมายของรัฐต่างประเทศที่มีองค์ประกอบไทย (ข้อสอบนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาเขตท่าพระจันทร์ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ ภาคที่ ๑)
	• กรณีบริษัท ซีพีลาว จำกัด : บริษัทตามกฎหมายของรัฐต่างประเทศที่มีองค์ประกอบไทยเข้มข้น (ข้อสอบนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพฯ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ ภาคที่ ๑)
	• กรณีบริษัท ซีเม้นท์ลาว : บริษัทตามกฎหมายของรัฐต่างประเทศที่มีองค์ประกอบต่างด้าวเข้มข้น (ข้อสอบนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพฯ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ ภาคที่ ๑)
	• กรณีนางสาวฟองจันทร์ สุขเสน่ห์ : คนสัญชาติไทยโดยหลักดินแดนโดยการเกิดโดยผลของมาตรา ๒๓ แห่ง พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๕๑ (ข้อสอบนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพฯ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ ภาคที่ ๑)

ห้องเรียนกฏหมาย What news ?

Custom Search